Bir kullanıcı ve bir ihtiyaç seç
“Herkes kullanabilir” ifadesi tasarım kararlarını zorlaştırır. Önce belirli bir durumda belirli bir işi yapmak isteyen kullanıcıyı tarif et. Bugün bu işi nasıl yaptığını ve nerede zorlandığını anlamaya çalış. İlk sürüm, bu sorunun hangi parçasını çözeceğini açıkça söyleyebilmeli.
Ana akışı baştan sona çiz
Kullanıcı ürüne nereden geliyor, hangi bilgiyi giriyor, hangi sonuca ulaşıyor? Ekran adlarından önce bu adımları yaz. Ana akış için gerekli olmayan özellikleri ayrı bir listeye taşı. Örneğin temel kayıt işlemi henüz anlaşılır değilken gelişmiş kişiselleştirme eklemek, asıl sorunun çözümünü erteleyebilir.
Riski erken görünür kıl
Her varsayımı çalışan yazılımla denemek zorunda değilsin. Bir ekran taslağı, tıklanabilir prototip veya kısa kullanıcı görüşmesi, bazı soruları daha erken açığa çıkarabilir. Teknik entegrasyon gibi belirsizlikler içinse küçük bir teknik deneme gerekebilir. Yöntemi öğrenmek istediğin soruya göre seç.
Vazgeçilemeyecek temeli koru
Dar kapsam, hata durumlarını ve kullanıcı verisinin nasıl ele alındığını görmezden gelmek anlamına gelmez. Ana işlemin başarısız olduğunda ne olacağını, boş ekranları ve erişim kurallarını düşün. Kullanıcının güvenle tamamlayamadığı bir akış, özellik sayısı az olduğu için tamamlanmış sayılmaz.
Sonraki kararı gözleme bağla
İlk sürümden sonra neyi inceleyeceğini baştan belirle. Kullanıcı nerede duruyor? Hangi adımı anlamıyor? Aynı ihtiyaç tekrar ortaya çıkıyor mu? Geri bildirimi doğrudan özellik listesine çevirmek yerine, arkasındaki problemi anlamaya çalış. Yol haritasını öğrenilenlere göre güncelle.
Başlangıç listesi
- Tek bir öncelikli kullanıcı ihtiyacı
- Baştan sona tamamlanan ana akış
- İlk öğrenilecek varsayım
- Hata ve boş durumların davranışı
- Sonraki karar için gözlenecek işaretler